Logboek 2018

Als je zo populair bent.

heel veel volk op de been.
heel veel volk op de been.

 

Donderdag 6 september 2018

 

Xela

 

Een zogenaamde rustdag. De lessen blijven natuurlijk onverbiddelijk doorgaan en ben groggy als de klok 13.00 uur slaat. In de keuken de maaltijd en een wandeling door de stad om meer van alles en toch zo weinig te ontdekken.

 

Kevin organiseert een kookcursus Tortilla maken. Het is gezellig maar een culinaire hoogstand zullen deze authentieke tortilla's met dit geheime recept van een of andere Grande Madre niet worden. Een beetje water, maismeel, beetje zout en wat citroensap zijn de ingredienten. Het geheim zit volgens Kevin in de manier van kneden en het in de palm van je hand laten rollen en pletten van het ronde deegje dat op een plat verhet en gegaard wordt. Een taaige, benauwde geur en smaak vallen je ten deel en je krijgt een prima inkijk in de hoge standaard van dit volksvoedsel nummer 1. Je voelt de buik zwellen.

 

De stad is zich aan het voorbereiden op het vrijheidsfeest en de president heeft aangekondigd om naar Xela te komen. Ineens wordt er gepoetst en slingers opgehangen. Feesttenten opgebouwd, tribunes met podia voor levende muziek, straten afgesloten, heel veel extra politie op straat met mitrailleurs in de aanslag. Het is wat als je zo populair bent dat je de aanhangers met geweld van je af moet slaan. Jimmy Morales heeft het land met een ijzeren grip in de hand. Een aantal maanden geleden heeft hij de anti-corruptie onderzoeken door CICIG verboden en laten stoppen. Dit leidde uiteraard tot een grote rel en heeft later toch onder voorwaarden deze instantie moeten toestaan. Terwijl in zijn verkiezingsjaar 2016 een van de belangrijkste aktiepunten en programma was om de corruptie een halt toe te roepen.Een quote in zijn redevoering: “Neither corrupt, nor a thief.”

Helaas wordt hem onder andere een $ 1.000.000 smeergeld ten behoeve van zijn verkiezing ten laste gelegd.

 

Wij slalommen door de drukte en wat een veilig gevoel moet uitstralen is het bedreigend geworden want de bewapende politie voelt zich meer dan het klootjesvolk en bij het passeren wijken deze jonge militairen met hun geweer geen millimeter. Imponerend gedrag.

 

Koffie in het grote koffiehuis en eten bij de Mexicaan. We geven aan dat het lekker is en zijn er voor de tweede keer. Reden genoeg dat Moeder-kok achter het fornuis uitkomt om alle complimenten van die buitenlanders zelf in ontvangst te komen nemen. Met een stralende lach en veel complimenten nemen we afscheid. Later zien we op een bordje dat er om een chef-kok gevraagd wordt. Welke familie crisis ziet hier nu achter? Ik kan het niet laten om heel vragen te hebben en in mezelf te lachen, maar we hebben wel goed gegeten.