Logboek 2018

Carlos
Carlos

 

 

Zaterdag 8 september 2018

 

 

Xela

 

 

Aan de ontbijttafel raak ik in discussie met een tweetal Belgische documentaire makers. Het gaat over plastic afval en kan mijn punt nu eens goed uitdragen inzake de manier van plastic verwerking en wat ik echte vervuiling of een visueel probleem. Het blijft vreemd dat er zoveel mensen praten over plasticvervuiling zonder dat deze zich geïnformeerd hebben hoe de recycling wereld in elkaar zit en hierdoor echt mogelijkheden voor de hand liggen. Plastic verbieden is een heilloze weg maar met de huidige inzamelsystemen en bewust wording zijn er heel wat meer mogelijkheden dan verwacht. Ze geloven me niet maar ik hoop ze wel wat wakker geschud te hebben met de website van enkele Belgische plasticverwerkers.

 

Jacqueline is ondertussen bezig met een beklimming van een vulkaanhelling. Het blijkt later niet simpel te zijn maar het goede ervan is dat de beklimming niet zo lang duurde.

In de tuin krijg ik de kans om met een boek heerlijk in een gematigd zonnetje bij te komen. William, Amerikaan, is thuis ontvlucht voor 4 weken en heeft een appartementje gehuurd in het instituut met Spaans les. Hij spreekt me aan met  De donde eres?. Nog onwennig voor mij om een Amerikaan Spaans te horen spreken, kan ik het zo snel niet plaatsen. Jammer van het cursusgeld en de moeite spreek ik gewoon Engels tegen de Amerikaan.

 

Jacqueline komt moe maar met voldoening terug van haar tocht en heeft honger als een paard zodat we wat eerder als gewoon een Indiaas restaurantje opzoeken om deze paar leuke weken af te sluiten.

 

Quinten en Lennart gaan naar het voetbal en hoor later dat Xelaju weer heeft gewonnen. Je krijgt clubliefde op deze manier