Logboek 2018

Voorschot en op stap.

William trabajando
William trabajando

 

Maandag 22 oktober 2018

 

Rio Dulce

 

Het begin van de dag is natuurlijk onderhoud. Poetsen en het verven van de groene bies met de drie componenten verf die ik gekocht had voor de letters achter op het schip. Het blijkt genoeg te zijn voor de hele bies. De verf wordt erg dun door het toevoegen van de twee componenten aan de verf maar met twee tot drie keer overschilderen krijg ik een zeer mooi resultaat. De verf wordt knoerthard en kan het met geen mogelijkheid van mijn nagels afkrijgen. Dit is pas nagellak.

 

De werfbaas komt een kijkje nemen en zegt me dat morgen het schip voor me in het water wil. Woensdag, de dag dat ik gepland had om het water in te gaan wordt er niet gewerkt zodat de Canadees morgen het sop ingaat. Ik begin te rekenen en de mogelijkheden te bekijken, of morgen in het water of verplaatsen en dan donderdag te water. Dan maar morgen en spreek met de werfbaas af dat het morgen ook voor mij goed is dat ik te water ga.

 

Het wordt nu aanpoten en een race tegen de klok. William staat te glunderen van oor tot oor om met het werk te beginnen en stelt voor om er nog iemand bij te nemen om het werk sneller te laten verlopen. De linkmichel. Ik zeg hem dat ik meehelp en dat het wel goed komt. In de middag als de verf van de bies goed is uitgehard starten we de schuurklus van de anti-fouling. William is niet verkeerd en niet te lui zodat het werk tegen de avond tot volle tevredenheid is gedaan. Nu alleen nog het verfwerk maar dat is voor morgen. William komt een klein voorschot vragen van Q100. Natuurlijk geef ik hem dat hij en tien minuten later staat hij fris gewassen in prachtig uitgaansoutfit met zonnebril op het hoofd om te gaan passagieren in de stad, Ik had geen geld meer om te eten zegt hij nu. William is een bijzondere.

 

Sigrid komt een kijkje nemen en vertelt me dat ze hier nog minimaal een jaar zal blijven liggen omdat ze problemen heeft met enkele dunne plekken in de stalen romp. Gelukkig heeft ze enkele leveringen van boten in het verschiet zodat ze wel zal zeilen maar niet met het eigen schip.

 

In de avond op het terras een stukje kip en een groep met buitenlanders vrolijkt het terras op met guitaar en zang. In de gemeenschappelijke ruimte vind ik een boek in het Nederlands: Ik ben Pelgrim. Het pakt me en lees van de geheime diensten en de acties die redelijk up to date beschreven worden over de terreurdreigingen.