Logboek 2018

Op mijn gemak opstaan.

De brullende brug
De brullende brug

 

Woensdag 24 oktober 2018

 

Rio Dulce

 

Ik voel me verlamd door vermoeidheid en lusteloosheid. Kom laat mijn bed uit en heb last van de warmte met benauwdheid. Het zogenaamde op mijn gemak opstaan en ga me melden bij Ninneth en probeer dit te doen in het Spaans.

 

Met enthousiasme hoort ze me aan en kijkt verbaasd, dat zou ik natuurlijk ook doen. Toch lief en leuk.

Na een halfuur in de kuip wazig voor me uitkijken, kan ik het ineens niet laten en begin in Nederlands tempo het dek te schrobben. Op de knieën met borstel en zeepsop poets ik als de Zeun van de Verenigde Indische Compagnie de ribbels van het dek vlak. Spoelen en nog eens spoelen en ondertussen uitkijken over de zo mooie baai met brug. De gasten worden opgehaald en een nieuwe vracht gasten gebracht. Het gaat goed met Tijax.

Als mijn broek doorwater nat is van het druipend lui zweet, mijn oren zich vullen met druppels die via mijn haren de oorschelp binnenvallen. Veel te warm om iets te doen maar je kunt toch ook niet de hele dag niets doen.

 

Met een koffie in de kuip blaas ik het stoom af en praat met Oscar de laatste roddels bij. De rest van de dag is voor het zwembad.