Logboek 2018

Kroegtijgers

Ceviche
Ceviche

 

Donderdag, 25 oktober 2018

 

Rio Dulce

 

 

Een nieuwe buurman Kevin. Een Amerikaan met een prachtig schip en al 5 jaar in deze haven, overigens de Canadezen zijn hier al 7 jaar. Een Guatemalteeks koppel van twee heren liggen met hun schip, een Island Packet 370, en nog een aantal vaste liggers.

 

Kevin blijft zeker nog een jaar maar gaat in januari naar Belize om vakantie te houden en het schip een tijdje uit de wateren van Guatemala houden om geen extra belasting of kosten te betalen. Na drie maanden kun je weer gewoon inklaren en begint de teller opnieuw. Zijn vrouw blijft deze weken in de VS, maar komt in januari mee. Kevin heeft bijna hetzelfde programma als ik en laat weten dat het alleen zijn aan boord geen probleem is. Kevin is na al die jaren goed thuis in de Amerikaanse gemeenschap en heeft het druk met allerlei sociale evenementen zodat hij weinig aan boord is.

 

Ik haal boodschappen en loop lekker ontpannen door de straat. De vrachtwagens blijven de boel op stelten zetten en de tuktuk’s toeteren en knetteren langs je heen. Met een tas vol boodschappen drink ik een colaatje bij de Sundog. Ik ben weer thuis zullen we maar zeggen. De samenstelling van de kroeg is weinig veranderd en herken de barmensen maar ook de stamgasten die nog steeds op hetzelfde krukje zitten en aan de bar hangen. De kroegtijgers zullen we maar zeggen. Bij de ingang een oude Maya vrouw die wat fruit probeert te verkopen en heel wat ander scharrelend volk om te bedelen, bananen, juwelen of ander nooit nodig hebbende rotzooi proberen te slijten. De barmensen zeggen er niets van en laten het gebeuren. De kooplui en scharrelaars zijn niet opdringerig maar het geeft een gevoel van niet op mijn gemak of zelfs onveilig.

 

De televisie staat op sportkanaal en kan menig voetbalwedstrijd zien. Ik verwen mezelf met een grote glas Ceviche. Ceviche is een gerecht met rauwe vis en garnalen, gemarineerd en gegaard door citroen en rauwe ui, azijn met veel koriander. Heerlijk en licht verteerbaar

 

Een verkoelende duik in het zwembad en start met een karwei om de dagen te vullen. De kajuitingang zit nog steeds zonder verf terwijl ik daar al aan begonnen was in Grenada. Door het verwaarloosde werk en de weersomstandigheden, ziet het er op zijn Pakistaans uit en lijkt me een mooie klus om aan te beginnen.

Met een inventarisatie van potten verf en afbijt merk ik dat er spullen genoeg zijn om het Cruiseschip de Black Prince af te lakken. Krabbers vrij maken van roest en kwasten weer soepel en in model vouwen.