Logboek 2019

Indiaan "Het vliegend Net"

 

 

Donderdag, 17-01-2019

 

 

Rio Dulce

 

 

Rond 07.00 schrik ik wakker maar hoor geen klop of tik van een visser met twee mooie spartelvers gevangen vissen. Ik draai me maar om en begin me te realiseren dat al die succesverhalen van grote vangsten ook maar fabels zijn. Eerst dokter No Fish in Jamaica die elke dag vis beloofde en nu de indiaan “vliegend Net” die hetzelfde doet. Geen vis!

 

Rustig opstaan en genieten van het windstille uitzicht met af en toe een bui. Heel sereen, maar de vertrekkende schepen uit de baai verstoren al snel die ochtend zachtheid door de plof te starten en één voor één te vertrekken. Wij blijven liggen en om het feest der vertrekkers te vieren gooit de bar de muziek keihard aan zodat we het met een soort van Shakira festival de rest van de ochtend moeten doen.

 

Omdat er geen vis is, waag ik zelf nog maar eens met de werphengel maar er zit hier weinig vis totdat er een paar aalscholvers vlakbij het water induiken en mij demonstratief laten zien hoe je een visje boven water brengt, deze in je bek omkeert en naar binnen laten glijden. Blurps en bedankt tot de volgende keer en meneer de Zwart duikt nog eens naar de diepte.

 

Middag koken en enkele kleine klussen onder handen genomen, zoals het leeslampje bij de kaartentafel. Wie de constructie uitgevonden heeft moet briljant zijn geweest, die hem moet repareren moet geniaal zijn. Allerlei glaasjes in gleufjes en stukjes metaal die van de ene helft de andere moeten passen zonder een boutje of moertje maar alles precies pas. Na twee keer pielen en binnenskamers mopperen lukt het me om de lamp weer aan de praat te krijgen met nieuwe snoer. Bootje in het water omdat het voornemen is om in de bar een borrel te gaan halen maar omdat er niemand komt opdagen ruim ik het bootje maar weer op.

 

Ook meneer Vliegend Net zien we niet zodat het moeilijk zal zijn om morgen af te rekenen want ik wil nu eens op een andere plek deze wereld bewonderen.