Logboek 2019

Dubbel weerzien

 

Zondag, 10 februari 2019

 

 

Rio Dulce

 

Er valt een email bericht binnen van de Tasman. Waar we uithangen en dat de bemanning van de Tasman, namelijk Martina en Harald, al een week aan boord zijn voor een maandje onderhoud. We besluiten niet te beantwoorden, maar een verrassingsbezoek te gaan brengen. Met de rubberboot naar de overkant en treffen Harald net van de douche en Martina is de boodschappen op het schip, via een wankele trap, aan het brengen. Een leuk weerzien want het is telkens een toevalligheid dat we elkaar treffen. In Suriname elkaar leren kennen op de steiger, in Grenada in de stromende regen, op Bonaire en later in de haven van Santa Martha Colombia en nu hier.

Een drankje in de Nan Nuajana bar waar ik versteld sta van de prachtige faciliteiten zoals extreem groot zwembad en mooie huisjes. Ook dit is een mooi en luxe resort. Ik begrijp steeds meer dat de Amerikanen dit als een waar overwinter paradijs omarmen.

 

Als afscheid van de Guatemalteekse keuken eten we nog een bijzondere Ceviche met rauwe garnalen en andere schelpdieren in een cocktail van azijn, ui, citroen en koriander. Heerlijk fris en smakelijk eten.

 

Van het restaurant naar de Ingrid. De Ingrid is een supermarkt met overwegend blikvoer maar dat komt juist goed uit. Blikken gekookte ham, groenten en andere ware overlevingsprodukten rijker stappen we trots uit de rubberboot om de voorraad op te slaan. De kakkerlakken kijken met genoegen de nieuwe lading etiketten en lijm van het karton aan dat naar binnen gesjouwd wordt. Met de spuitbus in de hand maken we de luiken open en als we een snoodaard treffen krijgt deze een golf gifstof in zijn kielzog.

 

Een groot schip is naast ons komen liggen en sla er in eerste instantie niet zo veel acht op totdat blijkt het nieuwe schip van Anna en Dave te zijn. Anna zwaait ons goede dag en ik weet haar niet zo snel te plaatsen maar al snel zijn de herinneringen van vorig jaar weer present. Met hen hebben we enkele wandeltochten gelopen naar Minca in Colombia en gezwommen in de snelstromende rivier met watervallen.

 

In de tuin van de finca drinken we samen een drankje en praten uitgebreid bij en vinden het jammer van het contact dat we al zo snel vertrekken, maar het is eenmaal zo. Vanwege familieredenen gaan ze aanstaande dinsdag naar huis en laten de boot enkele maanden in de haven. Guatemala, Rio Dulce doet zijn faam eer aan.

 

Om de 9 maanden Guatemala af te sluiten en afscheid te nemen maak ik een uitgebreide vlog van de jachthaven, de receptie, het zwembad en de huisjes. Uit de losse pols en bij het afluisteren van de tekst schrik ik van de stopwoordjes “eigenlijk’’. Bij een volgende vlog snel verbeteren. Afsluiting van een heerlijke periode met heel wat onderbrekingen.