Logboek 2019

Dubbel gespierde ankerlier

San Pedro
San Pedro

 

Vrijdag, 22 februari 2019

 

Caulker Cay – San Pedro – Caulker Caye

 

Om te kunnen uitklaren en een technieker te vinden voor de reparatie van de generator zetten de plannen op San Pedro. We maken de Queen B klaar om te zeilen want het zal wel even doorbijten worden met deze wind. De golfjes met schuimkopjes slaan over de ankerketting tegen de romp. Ik zet mijn voet op de schakelaar van de lier maar deze geeft geen krimp. Deze tegenslag kan er nog wel bij. Ik rol mijn mouwen op en trek aan de ankerketting om het anker uit de grond te trekken. Een dikke klomp witte klei komt omhoog en spoel en steek het af met de stok van het visnet. Nog een laatste ruk aan de ketting en het anker valt keurig op de boegrol. Met de neuringlijn trek de ketting strak en borg op deze wijze het anker. Met een draaien naar de wind rol ik de Genua uit en al snel varen we met een mooie 5 knoop halve wind richting San Pedro over de ondieptes.

 

Regelmatig de meter op 0, kijk ik met angst naar het water waar ik de grassige bodem aan me voorbij zie flitsen. Op het rif vlak naast de geul breken de grote golven, de kracht van de wind blijft. Met de regelmatige 28 knoop op de klok gaat de trip naar San Pedro snel.

 

San Pedro is een van de meest welvarende plaats of streek van Belize en veel Amerikanen kopen er onroerend goed om kapitale villa neer te zetten aan de oceaan met de brekers voor de deur. Een vliegveldje, in de achtertuin van het stadje, laat een komen en gaan van vliegtuigen zien. Op de kaart staat dat bij het Texaco station nog 4.5 voet water staat echter zien geen dieselstation en de diepte wordt steeds minder zodat ik de boot draai en een plekje tussen de andere geankerde schepen ga liggen.

 

Vlak voor een collega IP380 ankeren en kijk erg bezorgd naar het gegier van het schip achter de ketting en de onbeschutte plaats achter het rif. Om met het kleine rubberbootje aan wal te gaan is een optie om meer dan nat te worden. We blijven maar aan boord en zien later een rubberboot met 4 mensen drijfnat worden van het overslaande water en stuivende schuimkopjes. De vrouwen worden afgezet en de twee mannen komen snel een praatje maken en geven aan dat de heer Palmer, de vervanger van Herb de weersvoorspeller, aangeeft dat er een windgaatje voorspeld is voor komende dinsdag. Ik hoor dit aan en zeg dat ik dan om het allemaal af te wachten liever terugvaar naar Cualker Caye. Dat lijkt ook de mannen geen slechte optie.

 

Na klein beraad met Jacqueline is het al snel de mouwen oprollen en de ketting op handkracht binnentrekken. Klus geklaard en dikke droppels zweet op het voorhoofd is terugzeilen met de Genua samen met de halve wind. Twee uur later varen we het ankergebied binnen en drop het anker bijna op dezelfde plaats.

 

Dat was een snelle San Pedro. Prima gezeild, jammer van het niet kunnen vinden van de technische assistentie voor de generator. De avond gebruiken we nogmaals om de almanak te onderzoeken naar de mogelijkheden voor de komende dagen.