Logboek 2019

Anker verspeeld

Cozumel
Cozumel

 

Donderdag, 28 februari 2019

 

Punta Allen – Cozumel

 

 

De wekker maakt me om 05.00 uur wakker en het schip deint als een hobbelpaard. Het bed stijgt en daalt, de wind zoemt door de mast. Het lijkt slecht weer buiten en dat is niet volgens de voorspelling, mijn eerste gedachte. Het hoofd boven de buiskap uit, blijkt het met de wind wel mee te vallen maar de korte golfslag met bijhorende deining is zeker niet verwacht.

Voorbereiden op de tocht zoals ontbijt en koffie in de kan sta ik na alle voorbereidingen op het voordek om het anker naar binnen te krijgen. Stukje bij beetje laat ik de motor het schip naar voren opschuiven en haal de ketting binnen totdat de Queen B bijna recht boven het anker ligt en de golven voor het uitbreken van mijn anker moet zorgen. De lier heeft er moeite mee en slaat regelmatig door de slip heen. Ik zet de boel vaster en help mee aan de ketting te trekken, de boeg trekt verwaand zijn neus op om de volgende golf te nemen en ineens gaat alles gemakkelijker en denk dat het anker uitgebroken is en dat we vrij zijn. Beetje beduusd zie ik een stuk wartel met ketting boven komen maar zonder het anker. De wartel is gebroken en baal behoorlijk. Nu, net als de golven zo hoog zijn, het water melkachtig wit is van het ronddwarrelend stof. Wat nu te doen, hier blijven? Kans op het terugvinden van het anker zonder apparatuur en met deze golven lijkt me klein zodat ik het anker als verloren beschouw, het zal niet voor niets zo vast zitten.

 

Met een minder humeur loop ik naar achter maar ben al snel met mijn aandacht bij het terugvaren tussen de ondieptes. Na ander halfuur laveren volgens de zogenaamde adviesroute op de Garmin digitale kaart gaat het zeil op en varen we met een meer dan ideale wind en gouden koers naar Cozumel. De stroom helpt een handje, de wind helpt, de zon is ons goed gezind, alleen jammer van mijn vertrouwde anker.

 

Er zijn drie havens en het lijkt me het beste om de haven te nemen, het dichtstbij de stad, om daar te informeren naar de immigratie om in te klaren. Vlakbij de haven neem ik contact met de havenmeester maar het blijft bij een antwoord met een stand-by. Na een halfuur geef ik het op en loop de haven binnen, een verzamelhaven van charterzeilschepen, visboten, parasailing en discoschepen en minder ingesteld op bezoekende schepen.

We krijgen na heel wat moeite een plaats toegewezen en ook dan is het niet zeker of we mogen blijven liggen. De havenmeester van dienst is druk aan het bellen en vraagt aan zijn baas of het toegestaan is om die vreemde buitenlanders te accepteren.

 

Wij zijn blij om rustig vast te liggen en vraag de man, die steeds aan het bellen is, of er een agent is voor het papierwerk van de immigratie. Dit blijkt in Mexico een andere zaak te zijn, dan in veel andere landen.

Eerst een show-up van een mevrouw van de immigratie en zegt ons morgen om 09.00 uur bij het kantoor te melden.

Dan maakt Alberto de Haas zijn opwachting en biedt zijn diensten aan voor een US$ 150. Dat is heel wat geld en dan zijn we nog niet klaar want dan komen de kosten van de verschillende diensten nog met hun rekeningen. Alberto begint driftig te bellen en doet zijn werk en communiceert op een samenzweerderige toon en maniertjes. Toch krijgt hij het voor elkaar dat er dezelfde avond iemand komt van Departement Gezondheid, vervolgens iemand van Customs. Niemand durft de stap te maken om van de kade aan boord te stappen zodat het bij interviews blijft. Alberto is er blij mee want hij weet op deze manier snel zijn stempels binnen te halen. Alberto maakt een afspraak voor morgen om 10.00 uur met ons en neemt alle documenten mee. Het is inmiddels pikkedonker geworden, de avondwarmte heeft de muggen wakker gemaakt en ik sla de intriganten met allerlei loze slagen van mijn benen af. Uiteindelijk winnen de muggen en trek een lange broek aan en spuit me vol met een wolk Deet.

 

Leuk om in Mexico te zijn, Cozumel is Amerikaans toeristisch en een verzamelbak van Cruiseschepen getuige van de vier grote drijvende "steden" die nu voor de wal liggen. De terugkerende chartervloot zorgt ervoor dat de Queen B een rumoeriger ligplaats heeft dan de zeiltocht vandaag op volle zee. Als toegift proberen de verschillende disco's elkaar te overstemmen.