Logboek 2019

Druk, druk, druk maar......

wachten kost tijd.
wachten kost tijd.

 

Vrijdag, 29 maart 2019.

 

 

Barcadere

 

Vroeg op, om de man van de generator voor te bereiden voor een doormeting van de velden. Een jonge Canadees loopt de generator na maar weet er niet alles van en denkt dat de stator een probleem geeft. Dit zou verklaren dat er geen magnetisch veld te maken valt. Het beste is om Nelson te bellen om hem te laten kijken. Krijg zijn nummer maar Nelson belt niet terug zodat de check uiteindelijk geen enkele zin heeft gehad. Om 09.00 uur verwacht ik Mike maar komt niet opdagen zodat ik rond 10.00 uur naar Jane loop of zij even wil bellen waar hij blijft. Mike is erg druk en omdat het gisteren een vrije dag was is er nog meer werk, bla bla bla. Vanmiddag om 1500 uur belooft hij bij de Queen B te zijn. Met Jane blijf ik wat nababbelen. Een leuke vrouw, typisch Engels, en ergert zich ook aan het niet houden van de afspraken door de lokale bevolking.

 

Terug aan boord wachten op Mike maar deze laat zich niet zien zodat ik nu toch wel erg onzeker wordt over de betrouwbaarheid. Monica de zeilmaakster maakt ook afspraken om het zeil op te halen voor de scheur maar ook zij laat zich niet zien en bij het bellen waar ze blijft, spreekt ze voor morgen af want het is veel te druk. Ik verdenk veel mensen ervan dat het druk zijn een andere definitie heeft dan echt druk zijn. Een hele dag wachten op monteur, zeilmaker en een mislukte generatormeting. In de kajuit hangt een typische chemische geur die moeilijk thuis te brengen valt en gaan op zoek naar de herkomst. Het kan ook nog bedorven voedsel zijn zoals een opengesprongen pak of blik. Jacqueline ruimt alles in en uit en uiteindelijk ruim ik mijn blikkenparadijs op van verven, resin, harders, lakken etc. Een pot afbijt met doorgeroeste deksel verdenk ik van de geur en breng die naar de chemische opslag van de haven.

 

Met de gedachtes over de gasfles weet ik me nog een aansluiting te herinneren op een gasverdeler die mogelijkerwijs los te schroeven is. Ik begin de gereedschapbank uit te laden en vindt de verdeler met fitting en waarachtig deze is los te schroeven. Draai deze uit elkaar en kom niet verder met de koppeling, maar weet nog dat Clean Gas het één en ander heeft liggen.

Spring op de fiets met fles en koppeling en kom weer langs de mooie dame in het kantoor. De boekhouder zit achter haar en weet me nog te herinneren en bekijkt mijn aansluiting en loopt naar achter om de boel te koppelen. Met een brede lach dat het gelukt is loopt hij naar mijn fles en gaat deze meteen vullen. Mijn probleem is opgelost, de manager met het hoogste salaris komt nog even uit zijn kantoor en zegt: het is je gelukt, kijkend naar de gevulde gasfles met kapotte beugel. Met een knipoog reken ik de 12 dollar voor een nieuwe vulling af en met een extra dankwoord aan de mannen van Clean Gas!

 

Jacqueline maakt een nieuwe boodschappenlijst aan de hand van de aanwezige voorraad. We gaan morgen boodschappen doen voor de komende reis en houden rekening met 14 dagen eten zonder koelkast.