Logboek 2019

Nooit klaar.

Benjamin onder zeil.
Benjamin onder zeil.

 

Zondag, 31 maart 2019

 

Barcadere

 

Een dag om wat kleine klussen aan te pakken want er is op het eiland zondags toch niet veel te beleven. Controleren van de pilotenlijntjes, de coax aansluitingen, trek de stop uit de romp van de snelheidssensor, probeer de wagen op de giek te repareren, genua terug aan de voorstag, grootzeil strak zetten en de rolinstallatie opnieuw smeren, zoetwater in het koelsysteem van de generator, een fix voor de waterkan maken en nog een aantal klussen. Voorbereidingen op de tocht die gaat komen en er is altijd wel wat te doen. Je bent nooit klaar en als je te perfectionistisch bent kom je nooit weg. Je moet soms accepteren met de onvolledigheid van de afhandeling van de klussenlijst dat het niet anders is en gewoon verrekken.

 

Op het einde van de middag drinken we een borrel tussen een bijeenkomst van de plaatselijke watersportvereniging die wedstrijden organiseert zoals vissen. Kleine kinderen vissen in de haven, dames trekken met een hengel een nep tonijn naar binnen, drinken borrels en liggen en hangen om het kleine zwembad. Een donkere man fileert tientallen vissen van groot tot klein en anderen leggen de vangst op de barbecue. Leuk om er tussen te zitten en heerlijk kijken naar de club borrelende en social talking people.

 

Aan boord koken, eten en in de kuip genieten van de ondergaande zon met opkomst sterren totdat Benjamin straal bezopen ruzie gaat staan maken aan het eind van de steiger. Ik zie iemand neergeslagen worden of valt uit zichzelf, veel geroep en geschreeuw en komt even later de steiger op en begint ons te roemen dat wij het niet erg vinden dat hij blowt en dat hij dronken is. Hij stelt met zijn zatte kop honderden vragen zoals hoeveel batterijen ik aan boord heb, hoeveel ampère-uren in totaal en dat we naar de krabben op Provedencia moeten gaan kijken en dat we niet moeten inklaren want dat hebben ze toch niet in de gaten.

Ik word er moe van en zeg hem dat ik enkele telefoontjes naar Nederland moet gaan doen en duik weg uit de kuip om rust te zoeken. Vervolgens begint hij te zeveren met Jacqueline en nodigt haar uit om bij hem aan boord nog een borrel te drinken. Jacqueline bedankt voor de eer en gaat ook naar bed. Benjamin achterlatend met zijn dronkenschap en de vriend die net zo dronken is. Dom koppel.

 

Benjamin is voor mij toch al een loozer eerste klas want hij heeft het werken niet uitgevonden en verwaarloost zijn boot. De boot is zijn kost en verdient tot aan 1000 Us$ per dag maar als hij zo doorgaat kan hij met een verwaarloosd schip op een bepaald moment niet meer aankomen bij de chartervaart. Het is geen verkeerde kerel, want is behulpzaam en komt met goede raad en adviezen. We krijgen van hem een neopreen blikovertrek met de websites om een charter te boeken bij hem naar het rif. Dank.