Logboek 2019

Ieder voor zich op de telefoon kijken.

Spetterende waterval
Spetterende waterval

 

 

Dinsdag, 19 november 2019

 

Vistamar – Valle de Anton

 

Het is lang geleden dat ik in het koude water lig. Een zwembadje gevoed met het water uit een waterval van 35 meter hoog. Het water valt via de rotsen naar beneden en is een beschermd gebied omdat de uitstervende gele kikker hier de doodstrijd aangaat met de evolutie. We zijn vanochtend met de auto de bergen in gereden en naar de Watervallen gereden in de krater van een vulkaan. Heel lang geleden was het een kratermeer maar door een doorbraak is de krater leeggelopen en heeft de mens er een stadje in gebouwd met de naam Valle de Anton. Valle de Anton omringd door bergen en drie nationale parken met honderden verschillende vogels waaronder de roodbenige Honing Creeper, de Tanager en de Blauwgekroonde Motmot. Waar Anton vandaan gekomen is of gebleven weet ik niet, maar door de ligging in de krater heeft het een micro klimaat waardoor de natuur zo bijzonder is.

 

Aan de rand van deze krater stroomt het verzamelde water van de berghelling via een rots bedding omlaag en kunnen wij via twee touwhangbruggen een kleine wandeling maken met het bezoek aan het zwembad. Een familie is met ons in het bad en een ploeg van vier bouwvakkers zorgen voor het onderhoud en verfraaiing van het bad. Het tempo en de efficiency is indrukwekkend. In drie kwartier tijd vijf stenen versjouwd, een kruiwagen met zand ingeschept en twintig meter verderop gestort om vervolgens met zijn allen op de bank en ieder voor zich op de telefoon kijken. Wat een ploeg.

 

Valle de Anton is een lang gerekt stadje of dorp waar we een koffie drinken en de toeristenwinkeltjes bezoeken. Leuk sfeertje en één van de weinige echte toeristenplaatsen. De vlindertuin is jammer genoeg gesloten. Na enig geslenter terug richting boot waar we onderweg het plan opnemen om naar de landtong bij Chame te gaan. De rivier is een mogelijke ankerplek voor de komende dagen en gaan eens kijken hoe spetterend interessant het daar is. Niet spetterend maar langgerekte stranden met enkele hotels en een vissersplaatsje. Goed genoeg om eens te ankeren maar bijzonder zal het niet worden.

 

Van hieruit rijden we naar de boot en blijven in de kuip totdat de miezelregen ons naar binnen stuurt.