Logboek 2020

Storm in de haven

Atoomklok/zonnewijzer, deze is wel op tijd
Atoomklok/zonnewijzer, deze is wel op tijd

 

Donderdag 4 juni 2020

 

 

Hao

 

De wind staat stevig door en voel de mast schudden aan de stagen. De boot begint te deinen en voel regelmatig de remmende abrupte beweging van de remmende lijnen. Moe van de reis liggen we op bed te slapen als door het rumoer en beweging ik wakker schrik een felle lamp verplaatst zich snel over de kade. Toch maar eens het bed uit en kijk naar buiten waar de kermis in de hel is. De wind is stormachtig, 40 knopen en de golven komen van het atol het haventje binnen gewandeld. De fenders zijn tussen het schip en de betonnen kademuur weg gedrukt zodat het polyester tegen de cement met koraal muur schuurt. Dit gaat niet goed en zo ook bij de catamarans die als kurken tegen dezelfde muur gesmakt worden. De golven slaan over de kade heen en ben bang de Queen B te verliezen door dit heftige slaan en misschien wel over de rand getild te worden. De wind blaast gierend om heen en hoor en voel er niets van, de regen valt met bakken uit de lucht en merk er niets van, het enige wat telt is de boot redden. De stootwillen tussen het polyester en het beton drukken.

 

We helpen elkaar mee om schade te voorkomen en blijven meer dan een uur bezig om het gevaar te keren, de wind neemt gelukkig af en draait weer terug naar het NNW zodat de golfslag een andere richting krijgt. Het wasmachine effect zoals beschreven in een van de artikelen kwam weer eens ten volle tot zijn recht. De gelcoat heeft wat krassen opgelopen maar zijn wel weg te polijsten, de schade bij de Sugar Shack is veel groter want bij dit schip is de zijwand ingedrukt en heeft schade aangebracht aan de structuur van de vezels. De Hoodoo heeft een uitgerukte klamp aan de achterkant. De saamhorigheid verbindt door de storm en zijn elkaar met van alles behulpzaam en is er van enig egoïsme geen sprake. Prima schippers.

 

Na een paar uur slaap is er een soort van beraadslaging en ieder voor zich besluit om te blijven liggen maar wel onder de voorwaarde om een anker dwars van het schip uit te brengen in de haven om de druk op de fenders te ontlasten. De mannen, Fred en Chris, van de SeaJay rukken met de dinghy uit en brengen de ankers weg. Met de snubber tussen de voorlijn en de midden bolder zorg ik voor een kracht op het voorschip van de Queen B van de kade afhoudt. De windvoorpelling is 41 knopen voor de nacht uit het westen en dat ziet er niet lekker uit. Lijnen vastzetten en controleren en klaar maken voor het grotere werk. We dachten rustig te kunnen liggen aan de wal na 3 maanden maar dat leek comfortabeler dan wat er nu gebeurt.

 

Jacqueline gaat om 0900 uur met de bootpapieren naar de gendarmerie en wordt prima ontvangen. Vriendelijk en geen enkel document gevraagd en geen enkel document verstrekt. Gaat allemaal goed krijgen alleen de verplichting om ons bij elk nieuw eiland even te melden.

 

De lokale oudere jeugd, waarschijnlijk werkloos, staan onder een afdak te kijken naar al deze activiteiten en na wat opmerkingen over en weer komen ze erbij staan en hebben een leuk gesprek. Goedlachs en humorvol en vertellen honderd uit. 7 schepen hebben er tijdens de Confinement gelegen en het enige wat nog over is aan maatregelen is het alcohol verbod in het weekend. Dat betekent dat ik vandaag naar de winkel moet om een glaasje wijn te halen. Kwart voor vier met grote rugtas op naar de winkel maar alles is gesloten om 1600 uur. Controleren het horloge nogmaals en staan verbaasd over de laksheid van de openingstijden. Bij het aanspreken van een man die zegt de winkels om 5 uur opengaan en slaan de tijd kapot door te wandelen en te verkennen. Om 5 uur staan we terug voor de winkel maar nog steeds geen enkele activiteit. We lopen terug naar de boot omdat de wolken steeds dreigender worden en dan maar zonder wijn. Blijkt later dat we twee uur te vroeg zijn geweest omdat het horloge verkeerd is bijgesteld, het stond goed bij de aankomst. Dit betekent ook dat Jacqueline vanochtend om 0700 uur aanwezig was bij de Gendarmerie en die hebben ook niets gezegd want de afspraak was om 09.00 uur.

 

Op het einde van de middag komen de Hoodoo en de Sugar Shack een borrel in de kuip halen. Matt vertelt dat er twee schepen verloren zijn gegaan aan een boei bij een eiland verderop en dat de overheid code geel heeft afgegeven voor Central Sud Polynesië, net waar we zijn.

 

Over de marifoon horen we een oproep naar de SeaJay over een jacht dat naar binnen wil en wacht op de beste tijd voor de drempel bij de inlet. Vlak voor het donker komt er een grote Duitse catamaran met drie mannen aan boord en zijn euforisch van blijdschap dat ze aan land kunnen want hebben eerst een maand in Panama gelegen waar ze niet boord mochten. Uiteindelijk heeft de schipper besloten op goed geluk over te steken. Vervelende verhalen heeft hij gehoord over Gambier en Marquesas zodat Hao hem een prima optie leek. Hoe verhalen een beslissing beïnvloeden op verkeerde gronden.

 

De wind neemt wat toe maar komt deze avond niet boven de 20 knoop uit en dan nog uit een comfortabele richting NW. Klokje rammelt elk uur maar kan tussentijds prima rusten.